Pniel

Pniël

Wat is er in Pniël nu precies gebeurd?

Hier arriveerde aartsvader Jakob met zijn hele familie bij de Jabbok

Midden in de nacht stak hij de Jabbok over op een doorwaadbare plaats samen met zijn beide vrouwen en zijn elf kinderen (Genesis 32:23)

Hij komt na jarenlange afwezigheid weer in zijn geboorteland. Ruim twintig jaren is hij in Paddan-Aram geweest (Syrië).

Deze foto maakte ik in het tegenwoordige Haran (Paddam Aram) Hier diende Jakob zijn oom Laban vele jaren om Rachel. De bijenkorfachtige huisjes waren er toen ook al.

Bij de grens

En nu keert hij terug naar het Land der Belofte. Hij is gekomen aan de grens van het land Kanaän.

En hij is bang om zijn broer Ezau te ontmoeten. Daarom laat hij al zijn bezittingen en gezinsleden en personeel over het grensriviertje gaan, maar zelf blijft hij alleen achter; om tot God te bidden

En dan gebeurt er in die donkere nacht iets wonderlijks: een Man worstelt met hem. Deze worsteling duurt tot aan het aanbreken van de nieuwe dag.

Die Man vraagt dan aan Jakob om Hem los te laten, want Hij wil gaan, aangezien de dageraad is opgegaan.

Maar Jakob laat Hem niet gaan, tenzij Hij hem eerst zegent. Hij ontvangt de zegen van een nieuwe naam.

Eerst heette hij alleen Jakob (de slinkse), nu krijgt hij ookde naam Israël.

De naam ‘Jakob’ kreeg hij, omdat hij voor de geboorte de hiel van zijn tweelingbroer vasthield; ‘Israël’ betekent dat hij zich vorstelijk met God en mensen heeft gedragen en heeft overwonnen en ook zal overwinnen.

Dan gaat die Man weg.

Dan komen de eerste stralen van de opkomende zon over de kim en spreekt Jakob de woorden uit: "Ik heb God gezien van aangezicht tot aangezicht en mijn ziel is gered geweest." Daarom noemt hij de naam van die plaats bij het grensriviertjeJabbok nu Pniël. Want het woord ‘Pniël’ betekent: Gods Aangezicht

Wat is dat eigenlijk worstelen met God? (Gen 32 :25).

Vechten samen met God

Het blijkt niet een worsteling van Jakob met God te zijn of een worsteling tegen God, maar een worsteling om samen met God Esau tegemoet te gaan. God is zijn metgezel.

We moeten dit worstelen met God niet losmaken van de situatie per plekke. Esau komt hem tegemoet met 4oo man.

Daar ziet Jakob als een berg tegen op.

Hij wordt vreselijk bang en bezorgd. Zal Esau hem en de zijnen in de pan hakken?

Hij gaat in het gebed tot God! De Heer wordt dan niet zijn tegenstander, maar zijn bondgenoot.

Niet God is zijn tegenstander,maar de hele situatie. Jakob maakt God tot zijn bondgenoot.

Hij vecht met God om geestelijk staande te blijven.

Ik laat u niet gaan tenzij u mij zegent.God maakt zich één met Jakob. Jakob heeft het gevecht gewonnen.

Zo heeft Jezus ook geworsteld met God tegen het lijden, en de verzoeking: “Indien mogelijk laat deze drinkbeker aan mij voorbijgaan.

Worstelen met God is met behulp van God klaar komen met de grote levensvragen.

Tegen God zeggen hoe groot de berg is en tegen de berg zeggen hoe groot God is. In die situatie tekent zich een regenboog af.

Die staat altijd tegen het noorden juist waar de kou vandaan komt en het altijd donker is. Geert Boogaard moest zijn vrouw verliezen.

Hij wordt niet opstandig, maar hij gaat het gevecht met God aan:” Ik spreek God liever vragend aan: Vond u het ook zo’n zware dag toen zij te sterven lag?”

Verschil Betel en Pniel

In Betel werd Jakob bemoedigd voor zijn lange avontuurlijke reis naar Paddan Aram en ging de hemel voor hem open.

In Pniël heeft hij in de strijd van geloof overwonnen en Gods nabijheid ervaren toen hij terug kwam uit Paddan Aram en op het punt stond Kanaän binnen te trekken met heel zijn familie en

Christus is Overwinnaar

Voor ons is Christus de ladder die hemel en aarde verbindt.

Voor ons is Christus de ware Israël die gestreden heeft en overwonnen heeft.

In onze Betel-ervaringen worden we bemoedigd tijdens onze aardse pelgrims reis omdat we weten dat we leven onder een open hemel en in onze Pniël-ervaringen ervaren we Gods vriendelijk gelaat dat oplicht in Jezus Christus die voor ons de levensbedreigende machten overwon.